7 Şubat 2015 Cumartesi

LOKUM ve BEN

4 ayda 2 defa hamile kalıp, ay birşey olacak aman arabanın altına koşuyor aman yola çıkıyor aaa ağaca çıktı inebilirmi acaba diye diye günün her saati beni o yaramaz yavrular için aşağıya indiren güzel yürekli, mahsun ve mazlum, kedi sevgisi virüsünü tam kalbime enjekte eden Tekir Anne..
ikinci defa hamile kalıp geride kalan MİA'yı hayatımın tam ortasına bırakan güzel can...
2. hamileliğinde 5 minik dünyaya getirdi. 2 ay emzirdikten sonra apartmanda yine korunaklı bölgeler ayarlayıp; erkek kedilerin çevresinde dolaşmasıyla bu sefer geç kalınmadan kısırlaştırdık..bu 2 ay gerçekten zorlayıcı bir süreçti çünkü yavrular heryere fırlamaya, insanlar mıncıklamaya, daha kötüsü sokaktaki köpekler kokusunu almaya başladı diye heran birşey olacak duygusuyla geçti...hatta yavrulardan birisi bir gün boyunca kayboldu LOKUM ile elimde fener gecenin bir vakti yavru aradığımı hatırlıyorum..ertesi sabah nasıl olduysa yerindeydi..Yeteri kadar annelerinden beslendikten sonra 5 yavruyu ilanlar ve buradaki hayvansever dostlar sayesinde güzel yerlere sahiplendirdik..
LOKUM'a da ilan açmıştım ama 2 yaşlarındaydı, genelde insanların yavru kedi arayışı cins kedi arayışı sebebiyle çok fazla umudum yoktu..
aradan geçen 3 ay sonra bir telefon gelene kadar!
Farkında olmadan LOKUM'la bir dostluğumuz oldu..Kısırlaştırıldıktan sonraki süreçlerde hep gözüm üstündeydi..karnesini çıkarttım..tüm aşılarını yaptırdım..MİA evdeki, Annesi dışardaki dostum oldu..
Ancak havaların soğuması neticesinde, ara ara eve alsamda müsait bir ortamım yoktu. Ayrıca öğrendim ki Kediler belli bir süre sonra annelerini tanımıyorlar çünkü eve aldığım zamanlar MİA annesine tıslıyordu..Anlaşamadılar..Soğuk olduğu zamanlar kliniğe pansiyona bırakıyordum..Narin bir yapısı vardı..burnu akmaya başlıyordu, Hazırladığım yuvaya ondan başka tüm kediler yerleşiyordu bizimki açıkta kalıyordu :) derken uzun uğraşlar ve zaman sonra bahsettiğim telefon geldi..
Şuanda 2 haftadır yeni yuvasında..
Sahiplendirdiğim kişilere takibinin yapılacağını söylememe rağmen 2-3 resim gönderip çok da fazla iletişim yanlısı olmadıklarını belirttiler..Üzüldüm..boşluğunu hissediyorum..Ancak dışardaki mutsuz halleri..her 2 haftada bir veterinerlere taşınma durumları aklıma geldikçe çok sevildiği bir yuva olmasını temenni ediyorum ve yürekten istiyorum...
Resimlerinde keyifli gözüküyor..En azından yumuşak sıcak yerlerde yatıyor ve karnı doyuyor diye düşünüyorum..Sadaka gibi haftada bir resim alsamda sorun değil ..mutlu ve sağlıklı olsun yeter...
Her sahiplendirme yaptığım kişi; ya da her hayvansever insan sıcakkanlı olacak diye bir şey söz konusu değil tabii..Belli kıstaslar sorgulanarak sahiplendirildi..ve güven sağlanmıştı..Güzel şeyler düşünmek istiyorum...VE onu çok özlüyorum... Bu resimler buradayken ve kendi evime aldığım zamanlar çektiğim kareler...







2 yorum:

  1. Sahiplendirmiş olmanız ne güzel, sahiplenen kişi her hafta bir fotoğraf atmasada en azından ilk zamanlar bence iletişim kurmaktan gocunmamalı diye düşünüyorum.Heleki whatsapp gibi uygulamalar sayesinde fotoğraf göndermenin saniyelik olduğu bu zamanda. Sonuçta siz sorumlu hissediyorsunuz kendinizi doğal olarak ve her şeyin yolunda gittiğini bilmek hakkınız. Çok hoş olmamış böyle olması ama umarım iyi bir yuvası olmuştur Lokum'un. En azından bu karda kışta sıcak yatacağı bir evi var, böyle düşünüp ferah tutun içinizi bir ay sonra bir fotoğraf istersiniz biraz anlayışlıysa karşı taraf gönderir zaten.

    YanıtlaSil
  2. teşekkür ederim yorum için, sahipleri bugün zahmet edip aradılar , ve yurtdışına çıkmaları gerekiyormuş 6 ay orada kalacaklarmış, çok ani gelişmiş ...gibi bir nedenle geri vermek istediklerini ilettiler..Kısmetse haftasonu alacağım..Sahiplendirme kısmında iyi bir deneyim oldu benim için..En azından sokağa bırakmadılar diye sevinir haldeyim şuan tekrar yuvasız kalsa da...habersiz geçen o kadar günden sonra ve kafamdaki senaryolardan sonra yaşadığını bilmek güzel..:)

    YanıtlaSil