7 Şubat 2015 Cumartesi

MIA ve BEN...

Mia' yı eve ilk aldığımda kediler hakkında hiçbirşey bilmiyordum..Daha öncesinde Golden retriever cinsi bir köpeğim vardı..10 ay boyunca aslında bağışıklık problemi olan köpeğime yanlış tedavi ve uygulama sonrasında ( İstanbul Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi-Avcılar) de dahil..gezdiğim 6 veterinerin doğru dürüst teşhis koyamaması ve gözümün önünde gün be gün erimesiyle 'doğru veterineri' ve teşhisi çok geç bulmamla sancılı ve yıkıcı bir şekilde kaybetmiştim...  Kendime verdiğim bir söz vardı..
Bu eve balık bile almayacağım! 
Kediler benim için sadece başlarını sevdiğim uzaktan 'ay ne şeker' diye içimden geçirdiğim varlıklardı; Sonuçta zeki canlılardı ve her şekilde aç kalmazlardı..hiçbirşey bulamasalar topraktaki böcekleri avlar kendi yolunu bulurlardı..Köpekler bana göre daha muhtaçtı..Özellikle kırsal bölgelerde..ormanlarda ya da yazlık alanlarda kışın yaşayanlar...Yani sonuçta çöp tenekesinden fırlayan bir köpek bulamazsınız! 
Derken apartmanın bahçesinde doğum yapan bir kedinin 2 yavrusunu her işe gidiş gelişte sevmeye, doyurmaya annelerinin koruması altında nasıl eğitildiklerini görmeye başladım..Önceleri çok fazla bağ kurduğum söylenemez sonuçta kendi fren sistemim var ağır bir kayıptan sonra...
ancak nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde dışardan gelen en ufak vik sesine kulak kabartır oldum..bahçeye köpek girdiğinde ayağımda terliklerle gecenin 3'ünde aşağıya inerken, ,onlara daha korunaklı yer ararken, forumlarda anne ve yavru kediler hakkında bilgi ararken, kedi evi yaparken buldum kendimi ve yepyeni bir virusu bünyeme aldım...Bağımlılık yapan!..banane ya kendi başlarının çaresine bakarlar dediğimde bile ya koştururken ezilirlerse, ya şöyle olursa böyle olursa endişesiyle hergün işten eve koştura koştura gelmeye başladığımı farkettim...
Annelik içgüdüsünü daha net anlayabilmek için; yeni doğum yapmış yavrularını emziren anne kedinin önünden bir köpekle geçin!o anne o saatten sonra ya aslan-dır ya da kaplan!

...ve serüven böyle başladı işte..MİA, LOKUM'un (Anne kedi) kızı...

ve 4 aydır benimle. Şuan 7 aylık...:) 
yavrular 2 aylıkken çevredeki kişilere emanet ettiğim kuru mamalarla 1 ay şehir dışına çıkmak zorunda kaldım..Döndüğümde LOKUM'u kısırlaştıracaktım..ki karşılaştığım durum beni şok etti!
LOKUM tekrar hamileydi ve kardeşlerden birisi kayıptı; sonrasında araba altında kaldığını öğrendim..çünkü artık epey bir hareketlenmişlerdi ve bizim kadar seven insanlarla birlikte itekleyen kovalayan insanlarında olduğunu biliyorum çok üzücü olsa da..
Çok üzüldüm..MİA yalnız kalmıştı ve LOKUM annesi onu istemiyordu..her geçtiğimde paçama yapışIyordu ve bir köpek gibi gelip gidişlerimde peşimden geliyordu..1-2 hafta biraz büyüyene kadar ve akıbeti kardeşi gibi olmasın diye geçici yuva olmak istedim ona...
Biri geçici yuva mı dedi..????eve alırken içten içe bende kendime inanmıyordum zaten..onun artık sevgi dolu ömürlük bir yuvası var!!! 

4 yorum:

  1. Şu Lokumun kayıp yavrularından biri Miskin olmasın sakın =), onun da nereden geldiğini bilmiyoruz bir arabanın motorunun içinden çıktı, İstanbul'un herhangi bir mahallesinden olabilir, üstelik tam 7 aylık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aynı dönemlerde doğmuşlar belli ama Mianın kardeşi Smokindi ve ne yazıkki arabanın altında kalmış :((( ..Araba moturunun içerisinden çıkan bir kediyi sahiplenmeniz ne kadar güzel! Can kurtarmışsınız...ve Canın büyüğü Küçüğü olmaz! Güzel yüreğinize..Miskine sağlık ..:)

      Sil
  2. ne tatlılar, nasıl da yavrusunu ağzında taşıyor güzel bir fotoğraf karesi yakalamışsınız...Allah size bu iyiliklerinizi misliyle geri versin aminnnn...sevgiler

    YanıtlaSil
  3. Çok teşekkür ederim...O dönemde öğrendiğim birşey siz ne kadar güvenli olduğunu düşündüğünüz yere yerleştirsenizde anne ve bebekleri, anne inatla bildiği yere götürüyor...artık onların içgüdülerine güvenmeyi öğrendim...:) Bücürüğe kocaman öpücükler, size kocaman sevgiler :)

    YanıtlaSil