14 Mayıs 2015 Perşembe

LOKUM'U 'FIP' ALDI BENDEN!

Ölüm... BİR SON MUDUR ? yeni bir başlangıç mıdır? 
Geride kalanlar için birgün biryerlerde buluşacağımızı düşünmek acıyı bir nebze de olsa hafifletmez mi?
İnsan olsun Hayvan olsun..his duygu taşıyan tüm canlılar aynıdır benim için. Bir duygusu hissiyatı var mı hiçbir fikrim yok ama evimde dolaşan sineğe bile zarar vermeden  nasıl gönderirim diye düşünürüm. Gerçi doğanın da bir dengesi var...O Sineği Mia benden önce farkederse genelde yakalayıp öldürüp önüme atıyor. Sonuç olarak Yaşama saygımız varsa Yaşayan herşeye olmalı değil mi! Bunu keşke sürekli zihnimizde tutatabilsek...
Bu hafta garip başladı, Pazar günü Haliçte gece civarında meydana gelen bir trafik kazası vardı haberlerde dönen, kazada ölen 2 kişi vardı...Tv de izledim ve geçtim, hepimiz öyle yapmıyormuyuz? O anda biraz yazık olmuş diye içiniz acır, kumandanın bir tuşuyla hemen farklı bir moda girersiniz bile... 5 saniyedir zihninizi sadece 5 saniye meşgul eder olumsuz haberler ...sonra hayat devam eder.
 Sabah uyandığımda ve besleme yapmak için dışarı çıktığımda o kazada ölen birisinin komşumuz olduğunu (daha 21 yaşında) öğrenene kadar zaman rutin halde akıyordu oysaki...Ani ölümler, beklenmedik kazalar, ani hastalıklar yakınınızda olduğunda, bir kaç dakika aslında şok geçiriyorsunuz...ANLAMLANDIRMAYA çalışıyosunuz..İnkara gidiyorsunuz...bu süreçlerde biraz zaman geçiyor... kabul etme evresine ulaşıncaya kadar...Ben uzaktan biri olarak mideme yumruk atmışlar gibi , boğazıma kocaman birşey takılmış gibi hissettim ve bu sefer emin olun 5 saniye sürmedi...! Ateşin düştüğü yerdeki durumu hala düşünüyorum sonra bütüne bakıyorum...Şuanda ben bu yazıyı bitirene kadar kaç canlı son nefeslerini verecek kim bilir? Şu anda Şu sanisede bile bir önceki anda yaşayan bir can'lı artık can'sız olacak. Dahada yukarı çıkıp bütüne kuşbakışı göz attığımda Yaşamın aslında ÖLÜM'le anlam bulduğunu görüyorsunuz. Başta zaten bir anlaşmamız var Doğanında bir dengesi, Kimse Sonsuza kadar yaşayamıyor Kİ..bizim yaşarken unuttuğumuz şey bu sanırım! Ölüm yaşlılara özel bir olgu değil ki! 
İşe gidip gelirken , dışarıya çıktığınızda sadece birşeye odaklanıp arabanıza ya da metrobüse doğru kaptırıp giderken hiçbirşey görmüyorsanız..Tebrikler..
hAYATIN BÜYÜK önemli koşturması ve meşguliyeti içerisinde tamda sistemin istediği gibi yerinizi ön sıralardan almışsınız!
Sadece Havlayan, sürü halinde geçen köpekleri, yada belli dönemlerde kızgınlığa girmiş kedilerin çağrı seslerini duyuyor ve varlıklarını hatırlıyorsanız... Sokakta sizi gördüğünde titreyip korkudan kaçan kedileri, çöp kutusunun içinde yiyecek arayışında olan pisileri, çekingen, tedirgin biryerlere yatmış kalmış ya da sizi gördüğünde yolunu değiştiren köpekleri görmüyorsanızda durum aynı! Bazen Koşuşturmanızın ortasında bir an durup görmek gerekiyor..ağacın etrafında dönen güzel renkli kelebeği, yeni tomurcuklanmış meyve çiçeklerini, martıları.. bulutları..Bir an için durup 'şimdiki an' a sahip çıkmanız gerekiyor, kimsenin yönetmediği, sahip olduğunuz tek an'a ve sonra bu anları çoğaltmaya başlamanız gerekiyor..ve sonra herşeyi görmeye başlamanız, farkındalık dediğimiz şey bu oluyor! ve sonrasında bu an'ları yıllara dönüştürmemiz gerekiyor...
Kendi hayatınızın kontrolü sizde mi? Gerçekten istediğiniz şeyleri yapabiliyormusunuz yoksa hep bir erteleme döngüsündemisiniz? 
LOKUM'U berbat, sinsi ve hızlı bir hastalık yüzünden kaybettim. 25.04.2015 te ...
Uzun bir süredirde elim klavyeye gitmedi yazı yazmak için...Şuanda bile zorlanıyorum...
Herşey kendi rutininde gidiyorken ve siz sızlanıyorken bazı şeylerden bir anda birşey oluyor işte ve şikayet ettiğiniz hayatınızı eski haliyle geri istiyorsunuz.
Bu Fip denilen illet hastalıktan ve hastalık süreçlerinden sonra bahsetmeyi umuyorum... Çünkü buaralar ciddi bir salgın olduğu düşünülüyor...
Ancak sizden ricam şuanda ne işle uğraşıyorsanız bir an durun ve şuanda sahip olduklarınıza odaklanın, varlıklarının şuanda farkına varın...Sevdiğiniz ve yanınızda olan insanlar, evcil hayvanlarınız için ...yanınızda var oldukları için de teşekkür edin...
ve Doğumla - Ölüm arasındaki o anları daha kaliteli, daha farkında, daha keyifli mutlu yaşayın...Hala yapabiliyorken...
Sevgiyle...


4 yorum:

  1. Lokum için de, komşunuz için de üzüldüm :( :(
    Allah sabırlar versin :(
    ölüm bir son olarak görmüyorum, dünyadaki varlığımız için son olabilir ama ben ölümü bir varış noktası olarak görüyorum daha doğduğumuz günden itibaren hücrelerimiz yaşlanmaya başlıyor, o varış noktasına varmak için programlanmışız...oraya varana kadar keşke çoğunun yaptığı gibi para, pul mal mülk için değil, sevgi, merhamet iyilik için yaşasak..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Varış noktasına gelene kadar , elimden geleni yaptım, bana verilen aklı, zihni gücü , gittiğimde burada bırakacaklarım için değil,( ev,araba, kariyer vb. )Soyut, görünmeyen ama anlam ifade eden mücadelere ayırdım..evet ben bana sunulanın farkındaydım ve elimden geleni yaşadım diyebilmek sanırım önemli...yorum için çok teşekkür ederim...

      Sil

  2. Ne güzel yazmışsın... Tam da dediğin gibi "Herşey kendi rutininde gidiyorken ve siz sızlanıyorken bazı şeylerden bir anda birşey oluyor işte ve şikayet ettiğiniz hayatınızı eski haliyle geri istiyorsunuz.". Bundan 2-3 ay öncesine gitmek ve hep o an içinde yaşamak için neler vermezdim, tüm bunların rüya olduğu paralel bir evrende devam edebilsem mesela ... Çok üzüldüm komşunuza...Hayat tutamadığımız ve şekillendiremediğimiz bir hızda akıp gidiyor işte... Bir an varsın bir an sonra yok.

    Lokum, güzel gözlü tekir kız..FİP'ten nefret ediyorum, hayatımızın içine bu kadar girip tüm sevdiklerimizi teker teker almasından, kalbimizin içini oymasından... Keşke bir çaresi bulunsa bir gün, bir umut olsa...

    YanıtlaSil
  3. Hadi diyelim ki corona virüs mutasyonla insan beyninden daha zeki yaşıyor, çaresi bulunmuyor..bu illetin..Keşke herkese önlemler için farkındalık ve bilinç sunulsa...İlk adım atıldığında vete rutin aşılardan ziyade bu konuda da bilgilendirilsek....Umarım 'rainbow bridge' gerçekten vardır ve kaybettiklerimiz bizi oralarda karşılar...dUALARIM mİSkİNLE...

    YanıtlaSil